Het boek beschrijft hoe toponiemen ontstaan zijn uit het dagelijks leven van vroegere bewoners. Veel namen verwijzen naar natuurlijke kenmerken zoals zandverstuivingen, beekdalen, heidevelden of bospercelen. Andere namen komen voort uit oude boerderijen, families, ambachten of religieuze gebruiken. Door deze namen te verklaren, wordt duidelijk hoe het landschap eruitzag voordat moderne bebouwing en infrastructuur het veranderden.

Daarnaast laat het boek zien hoe sommige namen door de eeuwen heen veranderden, verbasterden of verdwenen, terwijl andere juist opnieuw betekenis kregen bij de ontwikkeling van nieuwe wijken en straten. Het vormt daarmee een brug tussen het historische landschap en het huidige dorpsbeeld.